شخصیت شکرگزار ( تمرین روز دوم )
# روز دوم تمرین ۲۱ روزه شکرگزاری
شکرگزاری از «خود» و تقویت عزتنفس
در روز اول، تمرکز ما روی داشتههای بیرونی بود؛
نعمتهایی که در زندگیمان حضور دارند و اغلب بدیهی فرض میشوند.
اما در روز دوم، یک لایه عمیقتر میشویم.
امروز قرار است منبع بسیاری از نعمتها را ببینیم: **خودمان**.
خیلی وقتها ما برای خانه، غذا، وسیله، آدمها شکرگزاریم
اما از کسی که اینها را حفظ کرده، ساخته، تحمل کرده و جلو آورده
یعنی **خودمان**
کاملاً غافلیم.
تمرین روز دوم، پایهی عزتنفس سالم را میسازد.
—
ضلع اول شخصیت: فکر
### دیدن ارزشها و توانمندیهای خود
امروز در دفتر شکرگزاری بنویس:
**۱۰ مورد از ویژگیها، تواناییها یا کارهایی که خودم انجام دادهام و بابتشان از خودم سپاسگزارم.**
این موارد لازم نیست خارقالعاده باشند.
اتفاقاً چیزهای ساده و انسانی مهمترند:
– اینکه ادامه دادم، با وجود خستگی
– اینکه ناامید نشدم
– اینکه مسئولیت زندگیام را پذیرفتم
– اینکه یاد گرفتم
– اینکه تلاش کردم
– اینکه خودم را رها نکردم
– اینکه مراقب خودم بودم
– اینکه به دنبال رشد آمدم
– اینکه انتخاب کردم بهتر شوم
– اینکه هنوز ایستادهام
اینجا ذهن را تربیت میکنیم که **خود را ببیند**، نه فقط نقصها را.
این تمرین، الگوی فکریِ «من کافی نیستم» را آرامآرام تضعیف میکند.
—
ضلع دوم شخصیت: احساس
### لمس احساسی که پشت هر توانمندی وجود دارد
حالا برای هرکدام از آن ۱۰ مورد، بنویس:
این ویژگی یا رفتار من، چه احساسی را در زندگیام ساخته؟
مثلاً:
– ادامهدادن → احساس قدرت و استقامت
– یادگرفتن → احساس رشد و زندهبودن
– مراقبت از خود → احساس ارزشمندی
– تلاشکردن → احساس شایستگی
– مسئولیتپذیری → احساس اعتماد به خود
– انتخاب آگاهانه → احساس کنترل و امنیت
– نترکیدن زیر فشار → احساس توانمندی
– برگشتن به مسیر → احساس امید
میتوانی این احساسها را بزرگتر ببینی، عمیقتر حس کنی،
و اجازه بدهی **بدنت آنها را دوباره تجربه کند**.
در این تمرین، شکرگزاری فقط یک فکر نیست؛
یک تجربهی احساسیِ ترمیمکننده است.
—
ضلع سوم شخصیت: رفتار
### رفتار یک فردی که برای خودش احترام قائل است
شکرگزاری از خود، فقط با جمله گفتن کامل نمیشود.
باید در رفتار هم دیده شود.
امروز رفتارهایت را طوری انتخاب کن
که انگار با کسی ارزشمند و محترم طرف هستی: **خودت**.
نمونههایی از رفتار شکرگزارانه نسبت به خود:
– اگر خستهای،
به خودت استراحت بده بدون عذاب وجدان.
– اگر غذایی میخوری،
با احترام به بدن خودت بخور، نه با عجله و بیتوجهی.
– اگر دوش میگیری،
با این نیت که «دارم از خودم مراقبت میکنم»
نه فقط انجام یک کار روتین.
– اگر اشتباهی داشتی،
بهجای سرزنش، با خودت حرف بزن:
«در حال یادگیری هستم.»
– اگر کاری را خوب انجام دادی،
در دل یا روی کاغذ از خودت تشکر کن.
– اگر نه گفتی،
این نه را بهعنوان یک رفتار شکرگزارانه ببین
چون از مرزها و ارزشهایت محافظت کردهای.
رفتار تو پیام روشنی به ناخودآگاهت میدهد:
«من ارزش مراقبت دارم.»
و این دقیقاً همان جایی است که عزتنفس ساخته میشود.
—
جمعبندی روز دوم
در روز دوم یاد میگیریم:
– خودمان را ببینیم، نه فقط نتیجهها را
– احساس ارزشمندی را از درون فعال کنیم
– و با رفتارهای کوچک، احترام به خود را تمرین کنیم
شکرگزاری از خود، خودخواهی نیست؛
پایهی سلامت روان و شخصیت پایدار است.
**جملهی پایانی روز دوم:**
> امروز با دیدن ارزشهایم و رفتار محترمانه با خودم، عزتنفس را تمرین کردم.
—
بیشتر بدانید :
فلسفه شکرگزاری از نگاه علمی TA
تمرین شکرگزاری روز دوم، در واقع یکی از پایهایترین لایههای عزتنفس سالم را فعال میکند:
دیدن خود، ارزشدادن به خود و رفتار محترمانه با خود.
در پکیج « از عزت نفس تا ارتباط موثر »، دقیقاً روی همین الگوها عمیقتر کار میکنیم؛
جایی که یاد میگیریم چگونه گفتوگوی درونیمان را اصلاح کنیم،
چگونه از حالت والدِ منتقد خارج شویم،
و چگونه با تقویت بالغ و کودک سالم، احساس ارزشمندی را از درون بسازیم.
اگر این تمرینها برایت آشنا، لمسپذیر یا حتی چالشبرانگیز بوده،
یعنی دقیقاً در همان نقطهای ایستادهای که تمرینهای عزتنفس TA میتوانند تغییر را عمیقتر و پایدارتر کنند






دیدگاه خود را ثبت کنید
تمایل دارید در گفتگو شرکت کنید؟نظری بدهید!