# روز چهارم تمرین ۲۱ روزه شکرگزاری

## شکرگزاری از بدن و سلامتی

ما معمولاً فقط وقتی به بدن‌مان توجه می‌کنیم که:
– درد بگیرد
– خسته شود
– یا آن‌طور که می‌خواهیم نباشد

اما امروز قرار نیست بدن را درست کنیم.
امروز فقط قرار است **قدردانش باشیم**.

بدن، بی‌سروصدا،
سال‌هاست دارد با ما زندگی را جلو می‌برد.

—

ضلع اول شخصیت: فکر
### دیدن کارهایی که بدنم برایم انجام می‌دهد

امروز بنویس:
**۱۰ مورد از توانمندی‌ها یا بخش‌های بدنم که بابتشان سپاسگزارم.**

نه با نگاه زیبایی‌شناسانه،
بلکه با نگاه کارکردی و انسانی.

مثال‌ها:
– چشم‌هایم که می‌بینند
– پاهایم که مرا جابه‌جا می‌کنند
– دست‌هایم که می‌نویسند، می‌سازند
– ریه‌هایم که نفس می‌کشند
– قلبم که بی‌وقفه می‌تپد
– معده‌ای که غذا را هضم می‌کند
– پوستی که از من محافظت می‌کند
– بدنی که حتی در خستگی هم ادامه می‌دهد
– بدنی که زخم‌ها را ترمیم می‌کند
– بدنی که پیام می‌دهد (درد، خستگی، نیاز)

اینجا ذهن یاد می‌گیرد:
> بدن دشمن من نیست، همراه من است.

—

ضلع دوم شخصیت: احساس
### احساسی که بدنم به من می‌دهد

حالا برای هر مورد بنویس:
**این بخش از بدنم چه احساسی را برایم ممکن کرده؟**

مثال:
– نفس کشیدن → آرامش، زنده‌بودن
– پاها → آزادی، حرکت
– قلب → امنیت، جریان زندگی
– دستگاه گوارش → آرامش، ثبات
– پوست → محافظت، مرز
– خواب → رهایی، ترمیم
– درد → آگاهی، توجه به خود

اگر جایی درد یا ضعف هست،
به‌جای جنگ، بپرس:
> «این بدن الان چه پیامی برایم دارد؟»

همین تغییر سؤال،
رابطه‌ی احساسی تو با بدن را ترمیم می‌کند.

—

ضلع سوم شخصیت: رفتار
### رفتار شکرگزارانه با بدن

شکرگزاری از بدن، بیش از هر روز دیگر،
در **رفتار** معنا پیدا می‌کند.

امروز یکی یا چندتا از این رفتارها را آگاهانه انجام بده:

– غذا خوردن بدون عجله،
با نیت احترام به بدن

– دوش گرفتن با این جمله در ذهن:
«دارم از بدنم مراقبت می‌کنم»

– استراحت‌دادن به خود
بدون سرزنش و عذاب وجدان

– کش‌و‌قوس ساده‌ی بدن
با حس قدردانی

– خوابیدن به‌موقع
به‌عنوان یک عمل شکرگزاری

– اگر بدنت خسته است،
به‌جای فشار، **همراهی**

این رفتارها پیام مهمی به ناخودآگاه می‌دهند:
> «بدنم ارزش مراقبت دارد.»

و این پیام، مستقیماً عزت‌نفس را تقویت می‌کند.

—

## جمع‌بندی روز چهارم

در روز چهارم:
– از بدن توقع کمال نداریم
– با آن همکاری می‌کنیم
– و به‌جای قضاوت، قدردانی را تمرین می‌کنیم

بدنی که دیده و محترم شمرده می‌شود،
آرام‌تر، سالم‌تر و همراه‌تر می‌شود.

**جمله‌ی پایانی روز چهارم:**
> امروز با قدردانی از بدنم، رابطه‌ام با خودم را مهربان‌تر کردم.🌱

لایه‌ی عمیق‌تر شکرگزاری از بدن
### مهار ناهشیار «اجازه سالم بودن ندارم»

بعضی وقت‌ها با وجود تمام تمرین‌ها،
می‌بینیم شکرگزاری از بدن سخت است.
انگار یک مقاومت نامرئی وجود دارد.

در تحلیل رفتار متقابل، به این مقاومت‌ها می‌گوییم **مهارهای ناهشیار (Injunctions)**؛
پیام‌هایی عمیق که در کودکی، بدون کلمه، وارد روان ما شده‌اند
و هنوز از درون، رفتار و احساس ما را هدایت می‌کنند.

یکی از شایع‌ترین مهارها در رابطه با بدن، این است:

> **«اجازه سالم بودن ندارم»**

—

## مهار «سالم نباش» یعنی چه؟

این مهار الزاماً با جمله گفته نشده.
اغلب به این شکل منتقل شده:

– توجه فقط وقتی بوده که مریض بوده‌ای
– قوی بودن نادیده گرفته شده
– درد دیده شده، سلامت نه
– یا رنج، تنها راه دریافت نوازش بوده

در نتیجه، ناخودآگاه یاد گرفته:
> «اگر سالم باشم، دیده نمی‌شوم»
> «اگر حالم خوب باشد، تنها می‌مانم»
> «سلامت، امن نیست»

در چنین شرایطی،
بدن ممکن است پیام بدهد، خسته شود، درد بگیرد
و شکرگزاری از آن، ناآگاهانه سخت شود.

—

## شکرگزاری از بدن، بدون اجازه سالم بودن، عمیق نمی‌شود

اگر در درونت هنوز این باور فعال باشد که:
– خوب بودن خطرناک است
– حال خوب ماندگار نیست
– یا بدن فقط وقتی ارزش دارد که درد بکشد

آن‌وقت شکرگزاری از بدن در سطح می‌ماند.

برای همین، امروز یک تمرین بسیار مهم اضافه می‌کنیم:

—

## تمرین اجازه سالم بودن (Permission)

امشب، بعد از نوشتن شکرگزاری‌های بدنت،
دستت را روی قلب یا شکمت بگذار و آرام بگو:

> من به خودم اجازه می‌دهم سالم باشم.
> من به بدنم اجازه می‌دهم راحت باشد.
> من به خودم اجازه می‌دهم بدون درد هم ارزشمند باشم.
> من به خودم اجازه می‌دهم حال خوب را نگه دارم.

لازم نیست باورش کنی.
فقط **اجازه را صادر کن**.

در TA، اجازه دادن،
پادزهر مستقیم مهارهاست.

## رفتارهای تقویت‌کننده‌ی «اجازه سالم بودن»

برای اینکه این اجازه فقط در حد جمله نماند،
امشب یکی از این رفتارها را انتخاب کن:

– وقتی بدنت خسته است،
استراحت کن بدون توضیح‌دادن به خودت

– وقتی حالت خوب است،
نگو «حتماً قراره خراب بشه»

– اگر دردی کم شد،
از آن نترس، خوشحال شو

– وقتی بدنت آرام است،
در همان لحظه شکرگزاری کن
نه بعد از درد

این رفتارها به ناخودآگاه می‌گویند:
> «سلامت امن است.»

—

در دوره‌ی **«از عزت‌نفس تا ارتباط مؤثر»**
روی مهارها، اجازه‌ها و بازسازی رابطه با خود کار می‌کنیم.

اگر دوست داری شکرگزاری از بدنت فقط یک تمرین شبانه نباشد و به یک **سبک زندگی امن و سالم** تبدیل شود، این مهار در دوره عزت‌نفس و ارتباط مؤثر آمده است می توانی دوره را تهیه و آموزش ببینی

در لینک های زیر, سایر مهارهای سطح پیش نویس به صورت کامل توضیح داده شده است ؛

مهار سختش کن  Make it hard – (ترس از آسانی – اعتیاد به کار و تقلا )

مهار موفق نباش Don’t Succeed – (علت عدم رشد و متوسط ماندن در شغل )

مهار عجله کن Hurry Up – (فشار اضطراب در انجام کارها ، بدون تمرکز و ظرافت)

مهار  Don’t Feel احساس نکن ( بی حسی منطقی و حالت یخ زده در ارتباط )

مهار «قوی باش» |  Be Strong- (جنگجویی مداوم دیواری در برابر لطافت )

مهم نباش – Don’t Be Important – (خدمت گذاری به دیگران بدون بازگشت)

مهار نزدیک نشو- don’t be close – ( الگوی انزوا و دوری در روابط )