روز سوم تمرین ۲۱ روزه شکرگزاری
## شکرگزاری از روابط و انسان‌های زندگی‌ام

خیلی وقت‌ها وقتی اسم «روابط» می‌آید،
ذهن ما سریع می‌رود سمت:
– کم‌توجهی
– دلخوری
– فاصله
– توقع برآورده‌نشده

اما امروز قرار نیست روابط را تحلیل کنیم یا درست کنیم.
امروز فقط قرار است **ببینیم**.

تمرین روز سوم کمک می‌کند:
– احساس تنهایی کمتر شود
– حس حمایت فعال شود
– و شخصیت از درون آرام‌تر و امن‌تر گردد

—

ضلع اول شخصیت: فکر
### دیدن رابطه‌ها، نه کمبودها

امروز در دفتر شکرگزاری بنویس:
**۱۰ نفر یا ۱۰ نوع رابطه که در زندگی‌ام وجود دارد و بابت حضورشان سپاسگزارم.**

این روابط می‌توانند خیلی متنوع باشند:

– مادر یا پدر
– خواهر یا برادر
– همسر یا شریک عاطفی
– دوست قدیمی
– همکار
– معلم
– درمانگر
– فروشنده‌ی آشنا
– همسایه
– حتی کسی که فقط «گاهی» احوالت را می‌پرسد

نکته‌ی مهم:
قرار نیست رابطه کامل باشد.
فقط **وجود داشتنش** کافی است.

مثال:
– مادری که همیشه بلد نیست درست حرف بزند، اما هست
– دوستی که کم‌وقت است، اما صادق
– همکاری که فقط در کار حمایت می‌کند
– کسی که زمانی کمک بزرگی کرده

اینجا ذهن یاد می‌گیرد ببیند:

«من در این دنیا تنها نیستم.»

—

ضلع دوم شخصیت: احساس
### احساسی که هر رابطه در من زنده کرده

حالا برای هر رابطه بنویس:
**بودن این آدم چه احساسی را در زندگی من ایجاد کرده؟**

نمونه احساس‌ها:
– مادر → امنیت، ریشه، تعلق
– دوست → دیده‌شدن، صمیمیت
– همکار → حمایت، همراهی
– خواهر/برادر → پیوند، خاطره
– معلم → رشد، امید
– حتی رابطه‌ی سخت → آگاهی، بلوغ، قوی‌ترشدن

اگر رابطه‌ای دردناک بوده،
به جای تمرکز روی درد، بپرس:

«این رابطه چه بخشی از من را رشد داد؟»

ممکن است پاسخ این باشد:
– مرزگذاری
– استقلال
– شناخت خود
– قدرت نه گفتن

و این‌ها هم نعمت‌اند.

—

ضلع سوم شخصیت: رفتار
### رفتار شکرگزارانه در رابطه‌ها

شکرگزاری از روابط، وقتی واقعی می‌شود که در رفتار دیده شود.

چند رفتار آگاهانه برای امروز:

– وقتی با کسی صحبت می‌کنی،
**کامل حضور داشته باش** (نه همزمان موبایل، نه عجله).

– اگر پیامی از کسی داری،
قبل از جواب‌دادن، در دل بگو:
«ممنون که به یاد منی.»

– اگر نام کسی به ذهنت آمد،
یک دعای کوتاه یا آرزوی خوب برایش بفرست.

– اگر کسی کاری هرچند کوچک برایت کرده،
حتی در دلت از او تشکر کن.

– اگر رابطه‌ای دور است،
به‌جای غصه، شکر کن که **این پیوند هنوز وجود دارد**.

این رفتارها به ناخودآگاه می‌گوید:
«ارتباط با انسان‌ها امن است.»

—

جمع‌بندی روز سوم

در روز سوم یاد می‌گیریم:
– رابطه‌ها را ببینیم، نه فقط زخم‌ها را
– احساس حمایت و تعلق را فعال کنیم
– و با رفتارهای کوچک، امنیت رابطه‌ای بسازیم

شخصیت شکرگزار،
شخصیتی است که می‌داند **هیچ‌کس کاملاً تنها نیست**.

**جمله‌ی پایانی روز سوم:**

> امروز با دیدن رابطه‌هایم، احساس تعلق و امنیت را در خودم تقویت کردم.

تمرین شکرگزاری از روابط، در واقع اولین قدم برای یادگرفتن **قدردانی آگاهانه در ارتباط** است.
اما اگر بخواهیم این قدردانی در رابطه‌ها عمیق، پایدار و دوطرفه شود، لازم است با یکی از مفاهیم کلیدی تحلیل رفتار متقابل آشنا شویم: **نوازش یا استروک (Stroke)**.

در TA، نوازش یعنی هر نوع توجه، دیده‌شدن، تأیید یا قدردانی که ما در رابطه دریافت می‌کنیم یا به دیگران می‌دهیم.
بسیاری از چالش‌های رابطه‌ای، نه از نبود عشق، بلکه از **نشناختن زبان نوازش‌ها** و ناتوانی در دادن و گرفتن آن‌ها شکل می‌گیرد.

در دوره‌ی **«از عزت‌نفس تا ارتباط مؤثر»** به‌صورت مفصل یاد می‌گیریم:
– چگونه ابتدا رابطه‌ی سالم با خودمان بسازیم (عزت‌نفس)
– چگونه از حالت «من خوب نیستم» خارج شویم
– و به جایگاه سالم **«من خوبم، تو خوبی»** برسیم
– و نقش نوازش‌ها را در تقویت یا تخریب رابطه‌ها بشناسیم

تمرین شکرگزاری روز سوم، در حقیقت یک تمرین عملی برای فعال‌کردن همین نگاه TAمحور است؛
دیدن آدم‌ها، دیدن رابطه‌ها، و قدردانی از پیوندها، حتی اگر کامل نباشند.

اگر دوست داری قدردانی در رابطه‌هایت فقط یک تمرین ذهنی نباشد
و به **ارتباطی امن، بالغ و مؤثر** تبدیل شود،
آشنایی عمیق‌تر با تحلیل رفتار متقابل و مفاهیم آن در دوره‌ی
**«از عزت‌نفس تا ارتباط مؤثر»**
می‌تواند قدم بعدی بسیار ارزشمندی برای تو باشد.

بیشتر بدانید :

فلسفه شکرگزاری از نگاه علمی TA

از حال بد به حال خوب